’Aanstekelijk enthousiasme’

Impressie van de gezinsdag in Doornik

Artikel geplaatst 1 juli 2009 Print Friendly

Zondagochtend, 10u00, op zoek naar een wit-rood gestreepte feesttent aan het Huis van de Cultuur in Doornik. Deze tent wordt vandaag het kloppende hart van de nationale gezinsdag van ATD Vierde Wereld.

De ontvangst is hartelijk, de sfeer zomers, en ik krijg meteen spijt dat ik niet meereis met één van de bussen. We krijgen onze naam en ons dagprogramma opgespeld, er worden foto’s genomen en we gaan op weg.

Overal in de straten van Doornik komen we elkaar tegen en herkennen we elkaar aan onze naamkaartjes. We zijn met velen vandaag, en het geeft me een gevoel van ‘erbij horen’. Ik geniet.

Na een boeiende film over de stad wordt de tent ons rustpunt en de plek voor een boterham en een goed gesprek. Kinderen met kleurrijk beschilderde gezichtjes hollen uitgelaten tussen de tafels door. Het enthousiasme van de Antwerpse medestanders met wie ik een wagonnetje van de toeristische trein deel, werkt aanstekelijk.


Verbijsterd

In de namiddag ben ik verbijsterd door de pientere opmerkingen van de kinderen met wie ik het natuurhistorisch museum bezoek. Hun vrolijke leergierigheid vertedert me, net als de manier waarop hun ouders die stimuleren. Het doet me deugd om te zien dat de onwennigheid van enkele jongeren die ik ‘s ochtends ontmoette, ondertussen plaats heeft gemaakt voor een brede glimlach.

Om 16u00, bij een lekker dessert, sluiten we de dag af met een lied en een welgemeend ‘dankjewel’. Moe maar voldaan wandel ik naar de trein, terwijl ik denk aan al die nieuwe gezichten; dat van de kunstenaar met de postkaartenverzameling, dat van de Antwerpse vrouw die zich over mij ontfermde,... Vele mensen die hier vandaag aanwezig waren, hebben het allesbehalve gemakkelijk. Maar van hun ‘joie de vivre’ en hun wijsheid hebben we veel te leren. Respect!

Karen Puttemans, vrijwillig medewerkster op het secretariaat in Brussel.

Meer over deze gezinsdag: klik hier.