Hoop

Artikel geplaatst 5 december 2008 Print Friendly

Hoop

“Armoede is niet zonder geld zitten, armoede is geen hoop hebben”, getuigde de delegatie uit Oostende tijdens de inhuldiging van de nieuwe Gedenksteen voor Slachtoffers van Armoede in Dublin op 17 oktober.

In Oostende zijn lokale mensen in armoede en illegalen en vluchtelingen voor een deel op dezelfde voorzieningen aangewezen. Dit leidt tot spanningen. Het is voor de mensen die al lang in de stad wonen moeilijk om de nieuwkomers niet te zien als nog een bedreiging voor hun toch al moeizame bestaan. Toch wordt hier solidariteit getoond: “Diep in ons hart voelen we dat er iets niet klopt, ongeacht kleur of nationaliteit heeft iedereen recht op onderdak, eten en een menswaardig bestaan.”

Het gebeurt in heel Vlaanderen, in heel België, in de hele wereld. Mede door de crisis neemt de armoede hand over hand toe. Groepen mensen in armoede dreigen concurrenten te worden in de dagdagelijkse strijd om de meeste elementaire middelen van bestaan. Terwijl zij niet elkaars slachtoffer zijn, maar het slachtoffer van hebzucht en onverschilligheid van (individuen met macht in) regeringen en bedrijven.

Maar gelukkig zijn er overal in de wereld ook mensen die zich niet overgeven aan het grote graaien en soms persoonlijke offers brengen en risico’s nemen om de rechten van de zwakste en meest uitgesloten medeburgers te doen respecteren. Niet zelden lopen de mensen die het onrecht zelf ervaren hebben voorop.

Noem het menselijkheid, noem het solidariteit, noem het naastenliefde, noem het plicht. Noem het hoop.

Katia Delisse-Mercelis en Isabelle Maes
namens het nationaal team

“Een betere toekomst voor de kinderen, dat is onze hoop. Daarvoor strijden we”, zeggen de gezinnen van de Vierde Wereld keer op keer. (Foto ATD Vierde Wereld Filipijnen)

Dit artikel is eerder gepubliceerd in VierdeWereldblad nr. 160; november-december 2008. De PDF-versie vindt u hier.