Meld onrecht met een ’Feitenblad’

Niet langer zwijgen

Artikel geplaatst 23 oktober 2012 Print Friendly

Meld onrecht met een 'Feitenblad'

De armoede waarin mensen en groepen leven, is een voortdurende vorm van geweld en terreur. Dat is één van de conclusies van een jarenlang onderzoek van de Internationale Beweging ATD Vierde Wereld, dat onlangs in samenwerking met UNESCO werd bekendgemaakt (zie ’Armoede is geweld’).

In dit artikel roepen we aan de hand van twee voorbeelden en uitleg op om zelf situaties van onrecht te signaleren en te melden met een zogenoemd ’feitenblad’, zoals dit onderaan online te vinden is. U kunt ook een PDF-versie downloaden, printen en invullen.

Eén van de redenen waarom de realiteit, net als bij andere vormen van geweld, niet door de slachtoffers ervan wordt bekendgemaakt of aangeklaagd, is dat ze daardoor nog meer dreigen te worden vernederd en beschadigd.
Zoals die vader, die onlangs ten einde raad naar de pers wilde toestappen omdat zijn klachten over de slechte behandeling van zijn kind in de instelling in de doofpot dreigden te belanden. Zijn advocaat zei hem: “Doe dat niet, zwijg erover. Nergens zal men je kind nog willen als je dat doet!” Nu mag hij haar een tijdlang niet meer bezoeken.

Maar hoe kan recht geschieden, als de ergste schendingen van de waardigheid en rechten van mensen nergens aan het licht komen? Hoe komen we als samenleving vooruit, als de slachtoffers van grote armoede niet geloofd worden en ze telkens aan het kortste eind trekken, zodat eens temeer over hen en niet met hen wordt beslist over hun leven en dat van hun kinderen?

het onrecht van de grote armoede vandaag:

TWEE FEITEN

1.
“Na de klasfoto kregen de kinderen de foto’s mee naar huis, zodat ze een bestelling konden doen. Behalve de kinderen waarvoor de schoolfactuur niet betaald was: die kregen, in een open enveloppe, een brief mee naar huis dat ze de klasfoto’s niet krijgen zolang de rekening niet betaald is. Alle andere kinderen zagen natuurlijk dat enkelen de foto’s niet meekregen. De volgende dag was één van de kinderen van mijn klas niet op school. De directeur had ’s avonds een kwade telefoon gekregen van zijn ouders, die het schandalig vonden dat hun kind werd gebruikt om druk op hen te zetten. Volgend jaar weiger ik zo’n brief mee te geven in mijn klas. Met enkele collega’s willen we deze manier van doen ook in vraag stellen op de leerkrachtenvergadering. Als je rechtstreeks met de ouders gaat praten, vind je altijd een oplossing.”

2.
“Ik bel over een gezin waarvan we de ouders al van in de jaren ’90 kennen. Eén van hun dochters sprak ons aan voor het zoeken van een woning. Het is een groot gezin van 10 personen. De gemeente laat niet toe dat zo’n groot gezin in drie kamertjes woont - het enige wat het met veel moeite kan betalen. Onlangs werden ze uit hun huis gezet en nu leven ze bij familie, in één kamer en een keukentje.
Ze hebben al zoveel stappen gezet maar vinden geen geschikte woning! Iedere keer verhuizen, op de vlucht met de weinige bezittingen, wat een stress! Ze doen er alles voor om als gezin samen te blijven en te vermijden dat de kinderen geplaatst worden.”

Feitenblad

Ook jij maakt wellicht situaties mee waarin je denkt: “Dàt kan toch niet?”, wanneer je ziet wat kinderen, jongeren, gezinnen omwille van de armoede moeten meemaken.
Wij vragen je om ons dit te signaleren door een feitenblad te schrijven over wat je het meest hierin verontwaardigt. Maar ook over hoe je, alleen of samen met anderen, stappen zet om er iets aan te doen.

We nemen deze feitenbladen vanaf september 2012 als uitgangspunt om samen voor de volgende vijf jaar te beslissen welke kennis we gaan verzamelen, welke acties we zullen opzetten en hoe we daarbij op elkaars moed en steun zullen rekenen. Plaatselijk, in ons land en internationaal.

Uitdaging

De uitdaging is groot: in ons land en in heel Europa wordt het de laatste jaren steeds moeilijker om de waardigheid en de meest elementaire rechten van iedereen te doen eerbiedigen. Steeds meer overheden en burgers vinden het normaal dat gezinnen en hun kinderen, die het vaak al lang heel moeilijk hebben, nog jarenlang in grote armoede zullen vastzitten. Dat is onaanvaardbaar.
Om dit regelrechte geweld, dat mensen in armoede wordt aangedaan, tegen te gaan, willen we de ervaring en kennis verzamelen van wie de mensonwaardige manier waarop mensen in armoede worden behandeld schandalig vinden. Het gaat om mensen, die zelf de vernedering, de betutteling en afhankelijkheid van hen en hun gezin weigeren. Maar ook om andere burgers en groepen, van alle rangen en standen.

Dit sluit ook aan bij het thema dat de Verenigde Naties voor 17 oktober van dit jaar besliste: «Het geweld van de armoede beëindigen: rekenen op ieders vaardigheden om vrede te stichten».

Extreme armoede uitbannen
“Waar mensen gedoemd zijn in armoede te leven, worden de Rechten van de Mens geschonden.”
Ik was getuige of slachtoffer van een situatie van onrecht of uitsluiting. Ik vertel:
:
In deze situatie werden één of meer fundamentele rechten geschonden. Kruis aan wat u van toepassing vindt:
Welke rechten werden/worden geschonden ? :
Vindt u dat de persoon waarover u spreekt, het slachtoffer is van uitsluiting die te maken heeft met grote armoede ?
Slachtoffer van uitsluiting :
  •  
  •  
Heeft iemand geprobeerd iets tegen dit onrecht te doen? Welke oplossingen werden gevonden? Met wie?
:
Ik wil me samen met andere burgers inzetten om dit onrecht te bestrijden. Ik stel de volgende concrete maatregel of actie voor :
:
Extreme armoede uitbannen, een weg naar vrede
[Verplicht] :
:
:
[Verplicht] :
: