OPROEP VAN JONGEREN AAN EUROPA

Op zondag 17 oktober 2010 brachten 100 jongeren uit heel Europa en verbonden aan ATD Vierde Wereld hun Oproep tegen armoede bij het Europees Parlement. Rond de Gedenksteen voor Slachtoffers van Armoede hadden zich burgers, waaronder velen die armoede en uitsluiting uit eigen ervaring kennen, en politiek verantwoordelijken verzameld. Hierbij de volledige tekst van de Jongerenboodschap. In Straatsburg werd de boodschap op dinsdag 19 oktober door een kleinere afvaardiging van de 100 jongeren overhandigd aan VN-secretaris generaal Ban Ki-moon.
Artikel geplaatst 10 januari 2011 Print Friendly
Alle versies van dit artikel: [Nederlands] [français]

OPROEP VAN JONGEREN AAN EUROPA

Hieronder een video van de presentatie van de Oproep in Brussel (meertalig, o.a. Nederlands).
Een fotoreportage van Vladi Pino Amachi en Jos Delisse van de gebeurtenissen in vindt u onder de oproep van de jongeren. De film Eur’hope, over de weg die de jongeren aflegden om hun Oproep te realiseren, staat hier.

 

 

Wij, jongeren van verlaten wijken, jongeren van mooie wijken,
Wij, jongeren zonder papieren, ontheemde jongeren, jongeren die verantwoordelijk zijn voor een gezin,
Wij, jonge werklozen, jonge werkzoekenden, jongeren zonder opleiding, jongeren die studeren, jongeren die werken.
Wij, jongeren die in opstand komen en solidair zijn, wij weigeren armoede en wij willen ook een toekomst.

Aan deze wereld die mensen uitsluit, die sommigen onder ons kraakt,
aan deze wereld waarin geld overheerst,
willen we ons ongenoegen, onze woede en onze razernij tonen.

Het moeilijkste is, te voelen dat je niets waard bent. Je telt voor niemand. Dat is het moeilijkste.”

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen.
Toch willen we onze plaats vinden.

 

Om onze plaats te kunnen vinden, hebben we organisaties en personen nodig die ons doen groeien.
De school moet één van deze plaatsen zijn.

We willen niet langer scholen waar verschillen bestaan en jongeren uitgesloten worden.

Als je je op school niet aanpast, word je uitgesloten… Laten we luisteren naar jongeren die voor problemen zorgen. Laten we de tijd nemen ze te leren kennen en ze niet meteen te veroordelen.

Als je zorgen hebt, kan je niet goed leren. Je kunt je niet zo goed concentreren.

We willen een school die rekening houdt met de realiteit van het dagelijkse leven, een school die gericht is op de wereld.
Samen moeten we zo’n scholen bedenken.

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen.
Toch willen we onze plaats vinden.

 

We worden vaak verplicht opleidingen te volgens die ons niet liggen en dan vaak op een mislukking uitlopen.
Soms maken onze levensomstandigheden het ons onmogelijk om opleidingen af te maken. Toch zouden die ons kunnen helpen om werk te vinden.

Men had me een opleiding in de verkoop opgelegd. Het was niet diegene die ik gekozen had, want daar was geen plaats meer. Ik ben dan ook niet geslaagd.

Als je geen vast adres hebt, kan je geen werk vinden. En zonder werk vind je geen woning.

Men vraagt steeds ervaring, maar als je geen diploma hebt, als je nog nooit gewerkt hebt, maak je geen enkele kans.

Hoe een goede job vinden als je de school verlaten hebt?
Hoe een goede job vinden als je niet de juiste opleiding hebt?
We willen een plaats en erkenning op de arbeidsmarkt.

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen.
Toch willen we onze plaats vinden.

 

Sommigen onder ons moeten leven in echt moeilijke omstandigheden, anderen hebben een gemakkelijker leven.
Samen weigeren we deze discriminaties nog langer te aanvaarden.

De maatschappij wijst mensen na die tot een bepaalde groep behoren of in een bepaalde wijk wonen. Zo’n maatschappij willen wij niet.

Ik heb veel vrienden die niet meer willen stemmen en ik, als ik ga stemmen, wil mijn burgerplicht vervullen, maar geloof er ook niet meer in.

We haten het wanneer men ons ophitst. Dat zou anders kunnen.

Wij vinden het moeilijk om de wereld waarin we leven te begrijpen.
Toch willen we onze plaats vinden.

 

We willen onrecht en grote armoede in de wereld niet de overhand geven. Wij zijn geen luieriken, criminelen of asocialen.
Door ons verzet en onze solidariteit komen we op tegen onrecht. Concreet, in woord en daad.

Als mijn vrienden hun eten niet kunnen betalen, help ik hen.

Ik wil graag sociaal werker worden om met kinderen te werken. Ik weet wat die doormaken, ik heb het ook meegemaakt.

Een jongere uit onze wijk maakt regelmatig de parken schoon. Anderen hebben dit gezien en doen mee.”

Wij zoeken onze plaats in deze wereld.

 

Wij weten dat we moeten samenwerken.
Ook al komen we uit verschillende milieus,
we willen samenleven in onze steden en wijken.
Als we onze vooroordelen en angsten opzij zetten,
kan er veel veranderen.
Om elkaar beter te begrijpen, hebben we gedurfd met elkaar te praten.
Deze boodschap zelf is het resultaat van ontmoetingen waar iedereen gehoord en gerespecteerd werd.

WIJ ALLEN,
EUROPESE BURGERS VAN ALLE LEEFTIJDEN,
DROMEN VAN EEN BETERE WERELD.
LATEN WE ER SAMEN AAN WERKEN.

 

Een PDF-versie van de Oproep vindt je hier.

October 17, 2010

20 photos