Straatdoden en vooroordelen

Artikel geplaatst 24 februari 2009 Print Friendly

Straatdoden en vooroordelen

De gemiddelde leeftijd van de straatdoden in 2008 was 48,6 jaar. De jongste was 22, de oudste 81. Het merendeel van de (bekende) doodsoorzaken is kanker, gevolgd door een overdosis drugs. Vorig jaar eiste de winter(koude) geen levens. Achttien van de 32 straatdoden hadden de Belgische nationaliteit. Vorig jaar viel de eerste Russische straatdode. Het aantal vrouwelijke straatdoden verdrievoudigde afgelopen jaar. Een Belgische, een Spaanse en een Poolse vrouw overleefden het straatleven niet.

Over het logo van het Collectief Straatdoden leest u hier meer.

Staatdoden en vooroordelen

Over staartdoden bestaan veel vooroordelen. In onderstaande tekst van het Collectief Straatdoden wordt aan de hand van het reele voorbeeld van van Théo
de werkelijkheid geschetst.

Théo was één van de 32 straatdoden in 2008.

Straatdoden wil niet zeggen gestorven op de straat, maar mensen die overlijden nadat zij ooit in hun leven op straat geleefd hebben.

Théo vertelde weinig over zijn leven vóór hij op straat leefde. Van zijn kinderen weten we dat zij en hun moeder het niet gemakkelijk hadden met hem. Het ging van kwaad naar erger toen hij omwille van drankmisbruik eerst zijn werk kwijtraakte en daarna zijn vrouw.
Théo leefde zo’n 20 jaar op straat. Via een lange weg samen met straathoekwerkers ging hij drie jaar geleden samenwonen met een aantal andere ex-straatbewoners.

Eén derde van de straatdoden leefde nog op straat op het moment van hun overlijden, de anderen hadden reeds een oplossing gevonden (in een home, een eigen woonst, een onthaalcentrum,…)

De aanpassing was moeilijk. Eigenlijk is Théo heel deze periode een beetje op straat blijven leven. In het begin dat hij zijn kamer had stopte hij elke morgen al zijn bezittingen in plastieken zakken en ging terug op zijn vertrouwde bedelplaats zitten.

Voor mensen die op straat leven is een bed alleen niet voldoende als oplossing.

Théo liet zich omringen door mensen met wie hij door de jaren heen een vertrouwensband had opgebouwd.

Dan werd Théo ziek, hij kreeg kanker. Het werd te zwaar om alleen te wonen en samen met zijn maatschappelijk werkster werd naar een andere oplossing gezocht in de vorm van een home. Op vraag van Théo werd ook contact genomen met zijn zoon, die vanaf dan regelmatig op bezoek kwam.
Théo is overleden in deze home.

Straatbewoners sterven niet altijd alleen, op een trottoir, vaker zijn ze omringd door verzorgenden.

Het was september toen Théo is overleden.

Mensen die op straat leven sterven niet in de winter van de koude, maar gedurende het hele jaar door aan gelijkaardige ziekten dan andere mensen.

Théo was 66 jaar toen hij stierf.

De gemiddelde leeftijd van de mensen die wij kennen die stierven in 2008 is 48,6 jaar.

Het collectief organiseerde in samenwerking met de verschillende diensten die Théo gekend hadden een kleine plechtigheid de dag van zijn begrafenis. Er waren enkele vrienden, hulpverleners en zijn zoon. We vergezelden Théo tot aan zijn laatste rustplaats.