Volontair Alain Genin plots overleden

"Hij ging met ons op weg"

Artikel geplaatst 17 november 2009 Print Friendly

Volontair Alain Genin plots overleden

Alain Genin was volontair van ATD Vierde Wereld. Op 14 september 2009 is hij plots overleden. Hij was 57. Tijdens de begrafenisplechtigheid in Tenneville, zijn geboortedorp in de provincie Luxemburg, brachten Eugen Brand en Isabelle Perrin van de Internationale Beweging het leven en de persoon van Alain in beeld.

Een leven in België, Frankrijk, Centraal-Afrika, Canada, Bolivië,...

Priester gewijd in 1980 en in dat jaar ook als volontair van ATD Vierde Wereld vertrokken naar een arme buurt in Reims: “Het leven was er hard voor iedereen. Het geweld zien, wetend dat al die gezinnen geen uitweg hadden, geen andere keuze dan te blijven, dat sterkte me om ook stand te houden en er voor te gaan.” Alain woonde en werkte drie jaar in Reims en zette projecten op met kinderen. “Père Joseph schreef me: ik heb vertrouwen in jou. Ook dat hielp me om te blijven. Als ik niet het vetrouwen heb van mensen, dan ben ik tot niets in staat.”
Dan kwam hij terug naar België. In Marche deed hij parochiewerk maar werkte ook in een brasserie. Hij richtte een ‘plattelandsantenne’ op van ATD Vierde Wereld en was geschokt te ontdekken hoe afhankelijk de armsten zijn van de goede wil van anderen.

Pygmeeën

In 1987 vroeg Jospeh Wresinski hem om naar Bangui te gaan, de hoofdstad van de Centraal-Afrikaanse Republiek. Daar zocht hij jongeren op die probeerden te overleven op straat. Hij kwam ook in contact met Pygmeeën in het binnenland en verbleef enkele jaren tussen hen, vaak een moeilijke evenwichtsoefening want de Pygmeeën worden door de dorpelingen als minderwaardig bekeken. Alain hielp de dorpelingen bij de bouw van een school. Zo konden ze ervaren dat hij niet tegen hen was. En de Pygmeeën waren ook tevreden: “Dat ik bij hen kwam wonen, betekende dat ik hen erkende als mensen”. Daar leerde Alain neerzitten, kijken naar mensen en dingen, opschrijven wat hij zag: “Schrijven is goed. Het laat je toe te observeren. En ondertussen zwijg je, zo kan je ook geen dwaasheden vertellen.”

Alain Genin was een veelzijdig mens. Ook met zijn muziek en humor wist hij veel mensen te raken.

In de Centraal-Afrikaanse Republiek, in Canada en in Bolivië was Alain naast het andere werk ook gevangenisaalmoezenier: “De gevangenis, daar leerde ik dat elke mens een mens blijft. Ik vertrok nooit met een licht gemoed om er de mis te gaan doen. Maar als ik toekwam en de hand schudde van de eerste gevangene, wist ik: ja, dit is goed.”

“Hij rekende op ons”

Na zijn dood kwamen er heel wat rouwbetuigingen binnen van arme gezinnen die Alain gekend hebben.
“Alain begreep de dingen zonder dat we veel uitleg moesten geven.”
“Hij was er. Hij ging met ons op pad. Hij had een zekere tred en we wisten dat hij ons nooit zou opgeven. Meer nog, hij had ons nodig, zoals wij hem nodig hadden. Hij rekende op ons om hem bij gezinnen te brengen die zo arm waren dat de schaamte hen verhinderde om zelf naar buiten te komen.”